قسمت‏هایی از نامه امیرالمومنین امام علی‏^{(علیه السلام)} به مالک اشتر نخعی*

• اخلاق رهبری:

"... هرگاه مردم گمان به ستمکاری تو برند، آشکارا عذر خویش را بر آنان عرضه کن، و با بیان عذر خویش بدگمانی آنان را از خود بگردان، که با این کار خود را به عدالت پرورده ای، و بر رعیت مهر ورزیده ای، و با عذری که می آوری به خواسته ات که همان قرار دادن رعیت در مسیر حق است، خواهی رسید."

• هشدار از ریختن خون ناحق:

"... از اینکه به ناحق خون کسی را بریزی بپرهیز، زیرا هیچ چیز همچون به ناحق خونی را ریختن انتقام خدا را نزدیک نسازد، و کیفرش بزرگ نباشد، و سبب زوال نعمت و پایان یافتن زمان حکومت نگردد. خداوند سبحان در روز قیامت بیش از هر چیز درباره خون های ریخته شده، به داوری میان بندگان برخیزد. پس اقتدار خویش را با ریختن خون حرام تقویت مکن، که این کار پایه های حکومتت را سست و ضعیف می سازد، بلکه آن را نابود کند و به دیگری منتقل نماید. نه من در قتل عمد عذری نزد خداوند دارم و نه تو، چرا که کیفر آن کشتن قاتل است. ..."

* نامه شماره 53 از نهج البلاغه